கிராமத்து இன்பங்கள்

பச்சை பசேலென வயல்வெளிகள். சுத்தமான காற்று. அளப்பரிய அமைதி. “ரிலாக்சான” வாழ்க்கை. ரிடயர் ஆனவுடன் நாங்களும் இப்படித் தான் இருக்கப் போகிறோம். எங்கள் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தாளிகள் பெரும்பாலோர் சொல்லும் சில வார்த்தைகள்.

ஆறு மணிக்கு எழுந்து மாட்டுத் தொழுவத்திற்கு போய் , கோமியம் விடுமா என்று தினமும் காத்திருப்பது , ஒன்பது மணிக்கு வரவேண்டிய வேலையாட்கள் வராமல் போனால், ஆடு மாடுகளை மேய்பிற்கு கூட்டி செல்வது, மாட்டுத் தொழுவத்தை கழுவுவது, வீடு கூட்டி சுத்தம் செய்வது,  டீசல் என்ஜினை அரும்பாடு பட்டு ஸ்டார்ட் செய்து வயலுக்கு பாசனம் செய்வது,  டீசல் இல்லாமல் அது நின்று போகும்போது ஐந்து கிமீ பைக்கில் போய்  டீசல் வாங்கி வருவது, ஓட்டையான பாசன பைப்புகளை சரி செய்வது, செடிகொடிகளுக்கு மருந்து ( ஒரிஜினல் இயற்கை மருந்து! ரசாயன விஷமல்ல) அடிப்பது , நனைந்து போன விறகுடன் மன்றாடி அடுப்பு  பற்ற வைப்பது, விறகு நனையாமல் இருக்க ஏற்பாடு செய்வது, காய் கனிகளை அறுவடை செய்வது, பக்கத்து நிலத்துக்காரரின் ஆடு மாடுகள் நமது இடத்தில் மேயாமல் பார்த்துக் கொள்வது, வீட்டு உபயோகத்துக்கான தண்ணீரை டாங்கில் ஏற்றுவது, தெரியுமோ தெரியாதோ, சகல கலா வல்லவனாக எல்லா ரிபேர் வேலையும் செய்ய வேண்டியது,
– கொஞ்சம் இருங்கள், மூச்சு விட்டுக் கொள்கிறேன் –
மாதம் ஒரு முறை தன்னிஷ்டம் போல் வரும் LPG வண்டிக்காக இரண்டு மூன்று மணி நேரம் காத்திருப்பது, புதராய் மண்டிக் கிடக்கும் இடங்களை சுத்தம் செய்வது, அறுவடை முடிந்த பயிர்களை போரடிப்பது, பின்னர் அவற்றை சுத்தம் செய்து எடுத்து வைப்பது, இருட்டுவதுக்கு முன்னால் திரும்பவும் மாடுகளை கட்டுவது, அவற்றிற்கு தீனி கரைத்து வைப்பது, அடுப்பை சுத்தம் செய்து சாம்பலை எடுத்து வைப்பது, செடிகொடிகளுக்கு தண்ணீர் விடுவது, எலிகளைப் பிடிக்க பொறி வைப்பது, இதனைத்தும் அடங்கியது தான் எங்கள் “ரிலாக்சான” வாழ்க்கை!
ஆனால் எங்களுக்கு கிடைக்கும் போனஸ் எக்கச்சக்கம்! காலையில் துயிலெழுப்ப ஒரு பறவைக் கூட்டம், நாளுக்கு இரு முறை ஓவியம் தீட்டும் கதிரவன் தரிசனம், கண் சிமிட்டி கூப்பிடும் விண்மீன் குழுமம், காதல்மொழி பேசும் வெள்ளை நிலவு, கட்டித் தழுவி கொண்டாடும் காற்று, சுவையான சத்தான உணவு, ஆனந்த தாலாட்டு பாடும் அற்புதமான மௌனம், தினமும் ஒரு புதிய பாடம், பயிற்சி என்று வாழ்க்கையே ஒரு உற்சாகக் கூடம்.

Advertisements