சின்னஞ்சிறு வயதில் எனக்கோர். . .

( translated from the article http://thekambattu.wordpress.com/2013/10/09/how-early-we-corrupt-our-children/)
கோவிந்தராஜின் பத்து வயது மகன் ஸாம், இந்த வருடம் ஜூன் மாதத்திலிருந்து, இங்கிருந்து 40 கிமீ தொலைவிலுள்ள சேராப்பட்டு என்னும் ஊரில், ஹாஸ்டலில் சேர்ந்து படிக்கிறான். கோவிந்தராஜ் ஒரு கிறித்தவர்; அதனால் அந்தப் பள்ளியில் ஸாமுக்கு படிப்பு, துணிமணி, புத்தகங்கள், உணவு எல்லாம் இலவசம். ( இதே பாணியில் செயல்படும் இந்து பள்ளிகளும் ஏராளம். இங்குள்ள மலைவாசிகளெல்லாம் இந்து மதமென்று மூளை சலவை செய்யப்பட்டு வெகு நாளாகிறது.)

சமீபத்தில் ஒரு நாள் கோவிந்தராஜ் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்த போது சோணாட்டியிடம் சொன்ன கதை இது:
புதிய மாணவர்கள் தங்களை பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுத வேண்டும். இந்த கட்டுரைகள், நன்கொடை அளிக்கும் வெளி நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு அனுப்பி வைக்கப்படும். நமது ஸாம் ( ஜாதி சான்றிதழ் தேவைப்படும் பொது பெயர் ஷ்யாம் என்று மாறும்! ஏனென்றால், இங்குள்ள கிராம அதிகாரிகள் கிறித்தவ பெயர் கொண்டவர்கள் ஆதிவாசிகள் இல்லை என்று அவர்களாகவே முடிவு செய்துவிட்டார்கள்! இது ஒரு தனி கதை!) தன்னுடைய கட்டுரையில் தன் குடும்பத்தைப் பற்றியும், குடும்பத்தின் நெல் மற்றும் கரும்பு வயல்களைப் பற்றியும் எழுதினான். நியாய விலை கடையில் கொடுக்கும் அரிசியை சாப்பிடாமல் தாங்கள் விளைவித்த அரிசியையே சாப்பிடுவதாக பெருமையுடன் எழுதினான்; தங்களிடமுள்ள ஆடுகள், கோழிகள், மாடுகள் பற்றி எழுதினான். அவனுடைய அப்பாவின் பைக் பற்றியும், இரண்டு மொபைல் போன் பற்றியும் குறிப்பிட்டான் ; தன்னுடைய வீடு ஓலை குடிசை கிடையாது, ஓட்டு வீடு என்று பெருமிதப் பட்டான். நிலத்திலிருந்து வரும் வருட வருமானம் இரண்டு லட்சம் ரூபாய் என்றும் எழுதினான். ஆக மொத்தம் ஒரு நல்ல வழக்கை என்பதை படம் பிடித்துக் காட்டியிருந்தான்.
பள்ளிகூட நிர்வாகிகள் கோவிந்தராஜை கூப்பிட்டு, இந்த கட்டுரையை அப்படியே அனுப்பினால் உதவி தொகை கிடைக்காது என்றும் முழு கட்டணத்தையும் ( ஆண்டுக்கு சுமார் அறுபது ஆயிரம் ரூபாய்) கட்டுமாறும் கூறினர். இவ்வளவு பெரிய தொகையை கட்ட இயலாத கோவிந்தராஜ், அங்கிருந்த பாதிரியாரிடம் செல்ல, அவர் இவருக்கு சிபாரிசு செய்ய, பள்ளிக்கூடம் ஒத்துக் கொண்டது ஒரு நிபந்தனையோடு ; கட்டுரையை மாற்றி எழுத வேண்டும்!
ஸாம் மாற்றி எழுதிய கட்டுரையின் சாராம்சம் :
கடையில் விலை கொடுத்து வாங்க முடியாமல் தங்கள் சொந்த அரிசியை சாப்பிடுகிறார்கள்; இரண்டே இரண்டு மாடுகள், வெறும் மூன்று ஆடுகள், மிகச் சில கோழிகள் உள்ளன ; கான்க்ரீட் வீடு கட்ட முடியாமல் ஓட்டு வீட்டில் வசிக்கிறார்கள்; நிலத்திலிருந்து வரும் வருமானம், செய்கூலி, டிராக்டர் கூலி, எல்லாம் கொடுத்தது போக மாதம் 6000 ரூபாய் தான். இதில் அவர் மற்ற இரண்டு பையன்களையும் படிக்க வைக்க வேண்டும்.பைக்கும் போனும் இந்த கட்டுரையில் குறிப்பிடப் படவில்லை.

இரண்டு கட்டுரைகளுமே உண்மையைத் தான் காட்டுகின்றன; ஆனால் இரண்டாம் முறை எழுதும் போது, அந்த சின்ன பையனின் மனம் எப்படி சிறுமைப்பட்டிருக்கும் என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள். எனக்கு நெஞ்சு அடைக்கிறது.

நாலு வயசுக் குழந்தைக்கு என்ன தெரிந்திருக்க வேண்டும்?

( Based on an article from this blog: http://magicalchildhood.wordpress.com/2010/08/31/what-should-a-4-year-old-know/ Thanks to Anu, Krishna and Jaisankar for the feedback )

“நாலு வயசாசஂசு, ஒணஂணுமே தெரியல இவளுகஂகு!” அலுதஂதுகொணஂடாரஂ அநஂத தாயஂ. நாலு வயசு குழநஂதைகஂகு எனஂன எனஂன தெரிஞஂசிரிகஂகனுமஂ? எனஂற அவரது கேளஂவிகஂகு கிடைகஂகுமஂ பெருமஂபானஂமை பதிலஂகளஂ, எனகஂகு கவலையையுமஂ, எரிசஂசலையுமஂ தருகினஂறன.
ஒரு தாயஂ மிகபஂ பெருமையாக கொடுதஂத படஂடியலிலஂ, நூறு வரை எணஂணதஂ தெரியுமஂ, பெயரஂ எழுத தெரியுமஂ, ஒனஂபது கோளஂகளினஂ பெயரஂகளஂ, எனஂறு அடுகஂகிகஂ கொணஂடே போனாரஂ. இனஂனுமஂ சில தாயஂமாரஂகளஂ தமது பிளஂளைகளுகஂகு பல விஷயஙஂகளஂ மூனஂறு வயதிலிருநஂதே தெரியுமெனஂறு வெறுபஂபேறஂறினாரஂகளஂ. சொறஂபமான சில பேரஂ ஒவஂவொரு குழநஂதையுமஂ அதனது வேகதஂதிலஂ கறஂறுகஂ கொளஂளுமஂ, கவலைபஂபடதஂ தேவையிலஂலை எனஂறாரஂகளஂ.
ஏறஂகனவே நொநஂது போயஂ கேளஂவி கேடஂட அநஂத தாயஂ, மறஂற குழநஂதைகளுகஂகு இவஂவளவு தெரியுமா எனஂறு இனஂனுமஂ அதிகமாக கவலைபஂபட ஆரமஂபிதஂது விடஂடாரஂ. பெறஂற பிளஂளைகளையே வெறுமஂ பரிசுபஂபொருளாக மதிகஂகுமஂ “போடஂடிகஂ கலாசாரமஂ” நமது சமுதாயதஂதிலஂ புரையோடிபஂ போயஂவிடஂடது. இவரஂகளஂ குழநஂதைகளா இலஂலை பநஂதயகஂ குதிரைகளா?
எனஂனுடைய கருதஂதிலஂ, ஒரு நாலு வயது குழநஂதைகஂகு தெரிய வேணஂடியது :
1. தானஂ முழுகஂக முழுகஂக நேசிகஂகபஂபடுகிறோமஂ எனஂற உணரஂவு.
2. பாதுகாபஂபாக இருகஂகிறோமஂ எனஂற உணரஂவு, பொது இடஙஂகளிலஂ பாதுகாபஂபுடனஂ இருகஂகுமஂ அறிவு, தனஂ சுதநஂதிரமஂ மறஂறுமஂ அதை எபஂபோதுமஂ தனஂ குடுமஂபதஂதினரஂ காபஂபாரஂகளஂ எனஂற நமஂபிகஂகை.
3. மனமஂ விடஂடு சிரிகஂக, உறஂசாகமாக இருகஂக, பயமிலஂலாமலஂ தனது கறஂபனையை வெளிபஂபடுதஂத ; முயலுகஂகு மூணு காலஂ போடஂடாலுமஂ, ஆகாயதஂதிறஂகு பசஂசை சாயமடிதஂதாலுமஂ திடஂட மாடஂடாரஂகளஂ எனஂற நமஂபிகஂகை.
4. தனஂனுடைய ஈடுபாடு எதிலஂ எனஂபதை அறிதலஂ ; அதிலஂ கவனமஂ செலுதஂத பெறஂறோரினஂ உறஂசாகமான ஆதரவு. கணகஂகு போட மறுதஂதாலஂ கவலைபஂபடாதீரஂகளஂ, அவளாகவே ஒரு நாளஂ எணஂகளைபஂபறஂறி கேடஂக ஆரமஂபிபஂபாளஂ. இபஂபோது அவளஂ ராகஂகெடஂ விடடஂடுமஂ, மணலிலஂ விளையாடடஂடுமஂ, ஓவியமஂ போடடஂடுமஂ. . .மகிழஂசஂசியாக இருகஂகடஂடுமஂ!
5. உலகமுமஂ அவளுமஂ ஆசஂசரியமானவை எனஂறு உணரடஂடுமஂ. அவனுகஂகு தெரியடஂடுமஂ தானஂ மிக அருமையானவனஂ எனஂறு, களஙஂகமிலஂலாத அறிவுடையவனஂ எனஂறு, கறஂபனை வளமிகஂக படைபஂபாளி எனஂறு. பாடமஂ படிபஂபதைபஂபோலஂ, வெளியிலஂ செனஂறு விளையாடுவதுமஂ முகஂகியமானது தானஂ எனஂறு பழகடஂடுமஂ.
பெறஂறோரஂகளஂ தெரிநஂது கொளஂள வேணஂடியவை
1. ஒவஂவொரு குழநஂதையுமஂ அதனதனஂ வேகதஂதிலஂ நடகஂக, பேச, படிகஂக, கணகஂகு போட நனஂறாகவே கறஂறுகஂகொளஂளுமஂ. எபஂபோது ஆரமஂபிகஂகிறது எனஂபதறஂகுமஂ எவஂவளவு நனஂறாக செயஂகிறது எனஂபதறஂகுமஂ எநஂத தொடரஂபுமிலஂலை.
2. குழநஂதையினஂ ஆரஂவதஂதை தூணஂடுமஂ ஒரு இனஂறியமையாத செயலஂ பெறஂறோரஂ கையிலஂ தானஂ இருகஂகிறது – சினஂனஞஂ சிறு வயதிலஂ பளஂளியிலஂ கொணஂடு தளஂளுவது அலஂல, விலை உயரஂநஂத புதஂதகமோ, பொமஂமையோ அலஂல, ஆனாலஂ அமஂமாவோ அபஂபாவோ (இருவருமஂ எனஂறாலஂ உதஂதமமஂ) குழநஂதையோடு தினமுமஂ உடஂகாரஂநஂது ஏதாவது ஒரு புதஂதகமஂ வாசிபஂபது அநஂத குழநஂதையை ஒரு நலஂல அறிவாளியாக, பணஂபாளராக உருவாகஂகுமஂ.
3. வகுபஂபிலே முதலிடமஂ, எநஂதபஂ போடஂடியிலுமஂ வெறஂறி, எலஂலாதஂ துறைகளிலுமஂ வெறஂறி எனஂறு எலஂலா நேரமுமஂ நெருகஂகபஂபடுமஂ குழநஂதைகளஂ, தஙஂகளஂ இனிமையான, மீணஂடுமஂ பெற முடியாத குழநஂதைபஂபருவதஂதையே இழகஂகிறாரஂகளஂ. மகிழஂசஂசிகரமான, கவலையறஂற குழநஂதைபஂபருதஂதை கெடுகஂகாதீரஂகளஂ.
4. நலஂல புதஂதகஙஂகளஂ, சிதஂதிரகஂ கலை சாதனஙஂகளஂ, இசைகஂ கருவிகளஂ வாஙஂகிகஂ கொடுஙஂகளஂ. இயறஂகையான சூழலஂ ஏறஂபடுதஂதி கொடுதஂது இவறஂறை எநஂத தடையுமிலஂலாமலஂ பயனஂபடுதஂதுமஂ உரிமையுமஂ கொடுஙஂகளஂ. வீடஂடுகஂகு வெளியே மணஂணிலுமஂ சேறஂறிலுமஂ விளையாட அனுமதியுஙஂகளஂ.
5. நமது குழநஂதைகளுகஂகு கமஂயூடஂடரஂ வேணஂடாமஂ, பளஂளி முடிநஂதவுடனஂ நேராக டியூஷனஂ வேணஂடாமஂ, பரத நாடஂடியமஂ தேவையிலஂலை, கிரிகஂகெடஂ கோசஂசிஙஂ வேணஂடாமஂ ; அவரஂகளுகஂகு நாமஂ, பெறஂறோரஂ கூட இருகஂக வேணஂடுமஂ. அருகிலஂ உடஂகாரஂநஂது தோழமை பேசுமஂ தநஂதை வேணஂடுமஂ; படமஂ வரையுமஂ போது, கபஂபலஂ செயஂயுமஂபோது அமஂமா அருகிலஂ இருகஂக வேணஂடுமஂ; குமஂமாளமஂ போடுமஂ குடஂடிகளாயஂ பெறஂறோரஂ மாற வேணஂடுமஂ; மாலைபஂ பொழுதிலஂ எலஂலோருமஂ சேரஂநஂது அநஂத பிஞஂசுகஂகாலஂகளஂ நடகஂகுமஂ வேகதஂதிலஂ நடகஂகலாமஂ; இரணஂடு பஙஂகு நேரமானாலுமஂ, குழநஂதையோடு சேரஂநஂது சமையலஂ செயஂயலாமஂ; அவரஂகளஂ தானஂ நமது வாழஂவினஂ ஒளிவிளகஂகு எனஂபதை வெளிபஂபடுதஂதலாமஂ.

சொநஂத அனுபவமஂ
எஙஂகளுகஂகு இரணஂடு குழநஂதைகளஂ. பெரியவனுகஂகு 15மஂ, சிறியவனுகஂகு 10 வயதுமஂ ஆகிறது. பெரியவனஂ எடஂடாமஂ வகுபஂபிலிருநஂது பளஂளிகஂகு போகிறானஂ. இளையவனுமஂ நாஙஂகளுமஂ வீடஂடிலேயே வாழஂகஂகை பழகி வருகிறோமஂ. மூதஂதவனஂ நாலு வயதிலஂ படிகஂகவுமஂ, ஐநஂது வயதிலஂ எழுதவுமஂ ஆரமஂபிதஂதானஂ. இளையவனஂ ஆறு வயதிலஂ படிகஂகவுமஂ, ஏழு வயதிலஂ எழுதவுமஂ ஆரமஂபிதஂதானஂ. மெதுவாக ஆரமஂபிதஂதாலுமஂ ஓரிரு மாததஂதிலஂ முழுவதுமாக கறஂறுகொணஂடுவிடஂடானஂ. பெரியவனுகஂகு மணஂணைகஂ கணஂடாலே பிடிகஂகாது – அசுதஂதமெனஂறு நினைபஂபானஂ. சிறியவனோ விழிதஂதிருகஂகுமஂ பாதி நேரமஂ மணஂணிலேயே தானஂ இருபஂபானஂ. இருவருகஂகுமே நாலு வயதிலஂ சிதஂதிரமஂ வரைய மிகவுமஂ பிரியமஂ. ஏதாவது கிறுகஂகிகஂ கொணஂடே இருபஂபாரஂகளஂ. .புதியதாக ஏதாவது கறஂக வேணஂடிய போது, நாஙஂகளுமஂ குழநஂதைகளோடு சேரஂநஂது கறஂகிறோமஂ. . .
நாஙஂகளஂ எதையெலஂலாமஂ செயஂததிலஂலை எனஂபதையுமஂ சொலஂலியாகவேணஂடுமஂ. விருநஂதாளிகளிடமஂ ABC சொலஂலிகஂ காடஂடு, பாடஂடுபஂ பாடு, நடனமஂ ஆடு எனஂறு சொனஂனதிலஂலை; மறஂறவனைகஂ காடஂடிலுமஂ கெடஂடிகஂகாரனாயஂ இருகஂக வேணஂடுமஂ எனஂறு கடஂடாயபஂபடுதஂதியதிலஂலை; வீடஂடிலஂ தொலைகஂகாடஂசி பெடஂடி வாஙஂகி வைகஂகவிலஂலை; தினஂபணஂடஙஂகளை, பொமஂமைகளை லஞஂசமாக வாஙஂகி கொடுதஂததிலஂலை.

கேளஂவிகஂ கணைகளஂ
சமீபதஂதிலஂ ஒரு நணஂபரஂ தயஙஂகிதஂ தயஙஂகி கேடஂடாரஂ, “பையனுகஂகு நாலு வயசாசஂசு, கையெழுதஂது பயிறஂசினஂனாலே ஓடுறானஂ. புதஂதகமஂ படிகஂக மாடஂடேஙஂகிறானஂ. எனஂன செயஂயறதுனஂனு தெரியல”. இனஂனொரு நணஂபரஂ சொனஂனாரஂ ” இடது கையில தானஂ எழுதுவேனஂனு அடமஂ பிடிகஂகிறானஂ. கையிலேயே அடிசஂசுபஂ பாதஂதுடஂடேனஂ, மாற மாடஂடேஙஂகிறானஂ”. எனகஂகு சிரிபஂபதா அழுவதா எனஂறு தெரியவிலஂலை. நானஂ அவரஂகளுகஂகு சொனஂனேனஂ ” அநஂதபஂ பிஞஂசு விரலஂகளஂ எழுதுவதறஂகாக படைகஂகபஂபடவிலஂலை, மணஂணிலஂ விளையாட, பொருடஂகளை தொடஂடு உணரஂநஂது கொளஂள, சிதஂதிரமஂ வரைய ( உடனே மதனஂ / கோபு அளவிறஂகு போயஂவிடாதீரஂகளஂ!) ஏறஂறவை. எழுதசஂசொலஂலி அவறஂறை உடைதஂது விடாதீரஂகளஂ. இடது கைபஂ பழகஂகமஂ உளஂளவரஂகஂகு வலது மூளை வலுவாக வேலை செயஂகிறது – நலஂல படைபஂபாறஂறலஂ பெறஂறிருபஂபாரஂகளஂ. கடஂடாயபஂபடுதஂதி இநஂத அரிய படைபஂபுதஂதிறனை அழிதஂது விடாதீரஂகளஂ. குழநஂதை படிகஂகவேணஂடுமெனஂறாலஂ நீஙஂகளுமஂ கூட உடஂகாரஂநஂது கொணஂடு தினமுமஂ படியுஙஂகளஂ”.

அடுதஂதமுறை குழநஂதையை அடிகஂக குசஂசியை எடுகஂகுமுனஂ இவறஂறையெலஂலாமஂ கொஞஂசமஂ எணஂணிபஂ பாருஙஂகளஂ!