பயணங்கள்

நிமிடங்கள் நகர்ந்தாலும் ,
தூரம் நெருங்கவில்லை.

இலக்கை அடைந்த பின்னும்
ஏக்கம் குறையவில்லை.

வயிறு நிறைந்த பின்னும்
பசியது போகவில்லை.

கதை பல சொல்லி முடித்தும்
கற்பனை தீரவில்லை.

தூக்கம் நீங்கினாலும்
கனவு முடியவில்லை.

கோயிலை கண்ட பின்னும்
கடவுளை காணவில்லை.

கண்கள் வறண்ட போதும்
கலக்கம் விடவில்லை.

எங்கே எங்கே எங்கே ?
என் பயணங்கள் முடியவில்லை. . .

Advertisements

போர்கையின் வானவில்

( this poem/ song was written for Porgai.)

ஊருக்கு அப்பாலே,
ஓடைக்கு தெக்காலே
புதையல் பல பாத்திருக்கோம்
பாதுகாத்து வச்சிருக்கோம்.

தின்ற வாயைப் பாத்தாலே
தெரிந்து போகுமே – அந்த
திகட்டாத நாகப் பழத்தின்
ஊதாவை அணிந்து கொள்ளுங்க.

கரிய ராமர் உடம்பு போல
கண்ணைப் பறிக்குமே – அந்த
பரடிப் பழம் பாருங்க
பரவசமாய் வாங்குங்க.

பத்து வருஷம் போனால் தான்
காய்க்கும் இந்த நீலம்.
பாத்து மட்டும் ரசிச்சுக்கோங்க
அல்லம் பழத்து நிறத்தை.

கலக்கலா ஒரு பழமிருக்கு எங்க காட்டில
கல கலா என்று சொல்வோம் எங்க மொழியில.
சிறு நடு பெரு என்று மூன்று வகையுண்டு- அதிலே
நடு வகையின் பச்சை இப்ப உங்க கையிலே.

தங்கம் போல தகதகக்கும்
கனிகள் உண்டுங்க.
எங்கள் வீரப் பழம் காரப் பழம்
நிறத்தைச் சுவையுங்க.

நகம் பட்டா வெக்கப் படும்
அளிஞ்சி மரத்தின் பழத்தை
நாங்க கொண்டுவந்து கொடுத்திருக்கோம்
ஆரஞ்சு நிறத் துணியாய் .

உடம்பு முழுக்க முள்ளிருக்கும்
உள்ளத்திலே இனிப்பிருக்கும்.
சப்பாத்தி கள்ளிப் பழம்
பிழிந்திருக்கோம் சட்டையிலே

தேடி யெடுத்துக் கொண்டுவந்தோம்
சாமி தந்த சொத்துகளை .
ஆடிப்பாடிக் கொண்டாடுவோம்
தரைக்கு வந்த வானவில்லை.

நிழல்

பிறந்த நாள் முதல்
நீ என்னை விட்டு பிரிந்ததில்லை.
ஆனாலும் உன்னை பற்றி நான் நினைத்ததில்லை.

தவழ்ந்த பொழுதிலும்,
தட்டுத் தடுமாறி நடந்த பொழுதிலும்,
துள்ளி விளையாடிய பள்ளிப் பருவத்திலும்,
இறக்கை முளைத்துப் பறந்த பொழுதிலும்,
காதல் விழிகளில் சிக்கிக் கிடந்த காலங்களிலும் . . .

பொருளைத் தேடித் திரிந்த பொழுதிலும்,
பிள்ளைகள் மழலையில் மகிழ்ந்த பொழுதிலும்,
பதவிகள் பட்டங்கள் சேர்ந்த சமயத்திலும்,
என்னைப் பெற்றவரை நெருப்பில் இட்ட பொழுதிலும் . . .

நீ என்னை தொடர்ந்ததை,
என் ஒவ்வொரு மூச்சையும் தொட்டதை,
கனவிலும் கூட மறைந்து நின்றதை,
ஏதோ , யாருக்கோ, எவருடையதோ,
என்று அலட்சியமாய் நின்றிருந்தேன்.

உன்னைப் புரியும் பொழுதில் தான் தெரிந்து கொண்டேன்,
நானில்லை, எனதில்லை என்று.